Ogólnie rzecz biorąc, najskuteczniejszą metodą leczenia infekcji dróg moczowych są antybiotyki w połączeniu z zastrzeżonymi chińskimi lekami w celu złagodzenia objawów poprzez sterylizację i działanie przeciwzapalne. Istnieje jednak kilka wad tej metody leczenia:
1. Uszkodzenie ludzkiej wątroby, nerek i jelit: Większość antybiotyków jest metabolizowana w wątrobie i nerkach i do pewnego stopnia działa drażniąco na jelita. Długotrwałe nadużywanie powoduje uszkodzenie wątroby, nerek i jelit. Ogólnie rzecz biorąc, ciągłe stosowanie antybiotyków nie powinno przekraczać 14 dni;
2. Objawy się powtarzają: długotrwałe stosowanie antybiotyków prawdopodobnie prowadzi do wytworzenia opornych bakterii. Jednocześnie biofilm bakterii będzie stale uwalniał grzyby lub bakterie, powodując powtarzające się infekcje;
3. Zniszcz florę: Sterylizacja antybiotykami o szerokim spektrum działania celuje nie tylko w złe bakterie w organizmie, ale także w dobre bakterie w organizmie, które łatwo mogą zaburzyć równowagę. Zwłaszcza u kobiet długotrwałe stosowanie antybiotyków lub nadużywanie balsamów może łatwo spowodować grzybicze zapalenie pochwy.
4.Potencjalne ryzyko dla specjalnych grup: dzieci, osób starszych, zwłaszcza kobiet w ciąży. Niektóre antybiotyki są przeciwwskazane ze względu na skutki uboczne leków (i możliwość niekorzystnego wpływu na płód), a ciąża to czas dużej częstości występowania infekcji dróg moczowych.
1)D-mannoza
D Mannoza jest stosunkowo powszechnym składnikiem stosowanym w leczeniu infekcji dróg moczowych, w skrócie UTI, w innych krajach. Od lat 80. lekarze za granicą stosują D-mannozę w leczeniu infekcji dróg moczowych.
D-Mannoza wykazuje silne działanie adsorpcyjne na bakterie występujące w układzie moczowym. Przechodząc przez nerki, pęcherz moczowy i cewkę moczową, D-Mannoza otacza bakterie chorobotwórcze, które przyklejają się do układu moczowego i są wydalane z moczem. Tymczasem D-mannoza jest monosacharydem występującym w naturalnej żywności. Mannoza nie uczestniczy w metabolizmie po spożyciu, zatem D-mannoza nie powoduje wahań poziomu cukru we krwi. 90% przyjętej D-mannozy zostanie wydalone w postaci niezmienionej przez cewkę moczową w ciągu 30-60 minut, a 99% pozostałej zawartości zostanie wydalone w ciągu następnych 8 godzin, metabolizm jest bardzo bezpieczny i kompletny.
Dodatkowo bardzo ważną zaletą jest to, że D-Mannoza może niszczyć biofilm bakteryjny, a biofilm jest jednym z ważnych elementów nawracających infekcji dróg moczowych. Biofilm bakteryjny to ochronny film bakterii i grzybów, który może zapobiegać bezpośredniemu kontaktowi probiotyków, antybiotyków i roślinnych składników aktywnych z bakteriami i grzybami. Po 15 dniach przyjmowania D-Mannozy wskaźnik QoL objawów infekcji dróg moczowych, takich jak bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu, pilność, uczucie spadania, ból łonowy, ból krzyża, krwiomocz i nokturia, znacznie się zmniejszył.
2) liście mącznicy lekarskiej
W tradycyjnej praktyce medycznej liście mącznicy lekarskiej były stosowane od wieków w leczeniu infekcji dróg moczowych. Aktualne współczesne odkrycia potwierdzają tezę, że liście mącznicy lekarskiej mogą leczyć infekcje dróg moczowych, ponieważ kilka związków obecnych w tej roślinie wykazuje silne właściwości antybakteryjne. Najważniejszym składnikiem aktywnym jest arbutyna
Arbutyna, znana również jako arbutyna, ma właściwości antybakteryjne i jest łagodnym lekiem moczopędnym, który można stosować w leczeniu chorób układu moczowego, w tym zapalenia pęcherza moczowego i kamieni moczowych. Arbutin ma szeroką gamę scenariuszy zastosowań. Oprócz działania antybakteryjnego i moczopędnego, w niektórych kosmetykach częściej stosowany jest jako składnik wybielający.
Liść mącznicy lekarskiej i jego ekstrakt mają również dobre działanie zapobiegawcze w przypadku nawracającego zapalenia pęcherza moczowego. We wcześniejszym badaniu z 1993 roku, w którym wzięło udział 57 kobiet z nawracającymi infekcjami dróg moczowych (co najmniej trzy infekcje w roku), pacjentki przez miesiąc przed rozpoczęciem badania leczono liściem mącznicy lekarskiej i mniszkiem lekarskim lub placebo. u pacjentów w grupie placebo wystąpił nawrót, ale u żadnego z pacjentów w grupie otrzymującej mącznicę lekarską i mniszek lekarski. W British Medical Journal (BMJ) w 2018 roku doniesiono, że uczeni z Uniwersytetu w Southampton badali wyniki skojarzonego stosowania arbutyny i ibuprofenu jako alternatywnej terapii infekcji dróg moczowych. Terapia skojarzona może zmniejszyć zużycie antybiotyków o ponad 50% w porównaniu z placebo.
Grupa kontrolna stosująca arbutynę skróciła czas antybiotykoterapii o 63,6%. Badania przeprowadzone w Niemczech wykazały skutki uboczne arbutyny stosowanej w leczeniu UTI. Arbutyna spowodowała 8 przypadków odmiedniczkowego zapalenia nerek i 3 przypadki gorączki, podczas gdy tylko 3 przypadki odmiedniczkowego zapalenia nerek i 0 przypadków gorączki w grupie antybiotykowej. Obecnie liście arbutyny należy stosować w stosunkowo bezpiecznej dawce, której dzienna dawka arbutyny nie przekracza 840 mg. Długoterminowe bezpieczeństwo nie zostało jeszcze określone. Ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby i nerek zaleca się jednorazowe użycie. Nie szukaj dłużej niż 1-2 tygodni.
Większość badań nad ekstraktem z żurawiny pokazuje, że nadal ma on pewien wpływ na zdrowie układu moczowego kobiet. Na przykład brytyjski podręcznik zaleceń dotyczących leczenia infekcji dróg moczowych również wspomina o roli żurawiny, a także D-mannozy. Ale jeśli chodzi o rolę ginekologii i inne aspekty, argument jest nieco szalony. Żurawina jest bogata w różnorodne składniki chemiczne: D-mannozę (zawartość 0,1%), kwas hipurowy i antocyjany (główne składniki). Związki te mogą ograniczać zdolność bakterii zakaźnych do przylegania do dróg moczowych, utrudniając w ten sposób ich rozwój i zdolność wywoływania infekcji dróg moczowych.
3) Żurawina
Mechanicznie żurawina jest składnikiem nadającym się do długotrwałej opieki zdrowotnej. Zaleca się stosować po całkowitym ustąpieniu objawów ze strony układu moczowego. Wydaje się, że ekstrakt z żurawiny jest opcją zapobiegawczą, a nie lekarstwem na aktywne UTI.
Suplementacja żurawiną jest również stosunkowo tańsza i stosunkowo bezpieczna dla większości ludzi. Należy pamiętać o skutkach ubocznych, takich jak rozstrój żołądka, zwiększających ryzyko wystąpienia kamieni nerkowych po długotrwałym stosowaniu. Jednocześnie kalorie zawarte w żurawinie mogą prowadzić do niepotrzebnego przyrostu masy ciała i zaburzać działanie leków stosowanych w krzepnięciu krwi.
Oprócz trzech składników istnieje wiele składników powszechnie stosowanych jako środki przeciwbakteryjne i przeciwzapalne, takie jak berberyna, kurkumina, korzeń prawoślazu, śluz, nasiona selera itp., z których wiele to składniki złożone.
